Ik ben er weer. En ik heb bijna al mijn beloftes waargemaakt. (Aangezien ik nog niet in staat ben hyperlinks te plaatsen: zie vorig stukje, ergens in het midden.)

Namelijk:

1. dat eindproject over Hippotherapie (wat klinkt dat sjiek!) is af, af, af!

2. bijgevolg: dat laatste jaar ook!

3. ik ben nog steeds ontzettend verliefd, beter zelfs, helemaal blij en vrijwillig getrouwd!

4. dat diploma is ook ‘in de sjakosj’, zie ’2′.

5. Op hectische, doch gracieuze wijze heb ik ook dat contract in de wacht weten te slepen. Vanaf 1 september mag ik les gaan geven. Wat, hoeveel en hoe precies heb ik nog geen flauw benul van.

6. En wat die inspiratie betreft: zie ’3′, ’5′, het leven ‘an sich’ (of hoe zo’n buitenlands woord je schrijfstijl ineens doet glanzen) en het bonusnummer!

Bonusnummer: Denk aan de allerleukste verliefdheid die je ooit beleefde, stel je dan voor dat je met die Man/Vrouw ging samenwonen en dat jullie het zo goed met elkaar konden vinden dat trouwen een ontzettend vreugdevol idee werd. Goed, tot zover deel 1. Stel je dan voor dat er na dat trouwfeest een heerlijke huwelijksreis volgt. En stel je dan maar voor wat er zoal bij een huwelijksreis hoort.

Wij zullen het in elk geval weten ergens in april 2008.

7. Dat bruingebrande is me niet gelukt, maar we krijgen ongetwijfeld een superhete nazomer.

Ondertussen groet ik u vriendelijk,

Lies en Zochter (of Doon, zo u wil)

het leven neemt mij zodanig in beslag dat ik dit weblog compleet verwaarloosd heb sinds veel te lange tijd.  Nu zou ik kunnen zeggen: geen probleem,  dan wacht ik wel even tot dat leven gepasseerd is,  de drukte achter de rug en dan weer met blije moed er tegenaan.  Maar dát zou een beetje vreemd verlopen, denkt u niet?  Wachten tot dit leven gepasseerd is?  Bovendien hou ik stiekem eigenlijk wel van dit leven.  En heeft het heel wat leuke dingen voor mij in petto.  Trouwen bijvoorbeeld.

Dus dat ga ik eerst maar eens doen.

Maar wel nádat ik dat heel erg boeiende eindproject en tevens ook laatste jaar heb afgerond.

U zal me hier voorlopig dus niet terug zien (maar dat was u ondertussen ongetwijfeld al wel gewoon) maar ik keer bruingebrand, verliefd, mét diploma, mét een contract én met hopen inspiratie terug!

Dat beloof ik u!

Hasta la vista babies!

En ps: als u toch graag wat interessants wilt lezen op het net, dan verwijs ik u graag door naar Zezunja of Yuri Maanzand!

het spijt me.

Ik heb nog steeds geen nieuwe layout en slaag er maar niet in mijn stukjes de diepgang te geven die ik ze zou willen geven. Ik kan me dus best voorstellen dat ik u niet tevreden stel.

En alsof dat nog niet genoeg is, vrees ik dat het me ook niet meteen zal lukken om daar binnen een termijn van, laat ons zeggen, vier weken, iets aan te doen.

Om de situatie toch enigszins te verzachten wil ik u best graag vertellen over de oorzaken van dit uiteraard onaanvaardbaar gedrag:

• ik zit op een school, een school voor volwassenen. En die school denkt dat volwassenen alles kunnen. Meer nog, die school denkt dat volwassenen alles tegelijk kunnen: verslagen schrijven, groepswerk, vergelijkende studies, presentaties,portfolios… en dat allemaal gecombineerd met huishouden, relatie(s), vrienden, koken, de was, strijken en slapen. Ik ben dus erg hard mijn best aan het doen om Superwoman te worden;
• ik zit ook nog op een andere school. Eentje voor volwassenen die willen leren lesgeven. Heel erg leuk. Maar volgens mij zit ook deze school met het Superwomanparadigma;
• om een beetje in balans te geraken met al deze geestelijke activiteit ga ik ook nog fijn werken. Het mag dan maar twee dagen per week zijn, en het mag dan in sommige kringen ‘stage’ genoemd worden. Ik ben er van september tot mei twee dagen per week mee bezig;
• sinds kort heb ik ook een nieuwe bezigheid: het mysterie oplossen van Kristien M. Ik kan daar alle hulp bij gebruiken. Meer informatie kan u onder het stukje ‘Even bijpraten’ vinden;
• daarnaast hou ik ook nog wel van leuke dingen en ga ik op maandag zwemmen, op donderdag leer ik de chachacha en aanverwanten met mijn liefste, bij gelegenheid (of niet) spreken we af met vrienden en als het kan doe ik af en toe ook eens graag niks;
• ik moet echter prioriteiten stellen en dat niks doen schiet er dan ook vaak bij in. We hebben immers een trouwfeest te regelen tegen 30 juni. (Dat is over 262 dagen als ik me niet vergis, feestdagen, verjaardagen, examens en btw inbegrepen.)

Vergeeft u het mij dan als ik mijn vooropgestelde doelstellingen niet bereik? Ik beloof u dat ik mijn planning gauw herzie en mijn uiterste best zal doen om aan uw behoeften en verlangens tegemoet te komen.

Met bijzonder vriendelijke groet,

uwe nalatigheid,

Lies

Nog eventjes geduld!

L

Jippie!

De zon schijnt, ik heb vandaag maar een halve dag les, morgen-zaterdag ‘s lekker helemaal geen les, vanavond een verrassing van P, zondag vrienden op bezoek voor het 0110-concert èn…

mijn verrassing voor P’s 30e verjaardag op 31 oktober staat vast…

start counting honey!

Kus!